|
وضعيت اجتماعي و اقتصـــادي اســتان
طبق نتايج سرشماري عمومي نفوس و مسكن سال 1375، جمعيت استان كُردستان 383،346،1 نفر بوده است كه از اين تعداد 42/52 درصد در نقاط شهري و58/47 درصد در نقاط روستايي سكونت داشتهاند. از جمعيت فوق ،165،685 نفر مرد661.218 نفر زن بودهاند. دراين استان در مقابل هر صد نفر زن صد و چهار نفر مرد وجود داشته است. از جمعيت اين استان 76/42 درصد در گروه سني كمتر از 15 سال ، 6/53 در گروه سني 15 تا 64 سال و 18/4 در گروه سني 65 سال به بالا قرار داشتهاند، سن بقيه افراد نامشخص بوده است. در سال مذكور از جمعيت استان 90/99 درصد را مسلمان را تشكيل ميدهند اين نسبت در نقاط شهري 86/99 و در نقاط روستايي 94/99 درصد بوده است. در فاصله سالهاي 1365 تا 1375 ،243909 نفر به استان وارد و يا در داخل استان جا به جا شدهاند.
مقايسه محل اقامت قبلي مهاجران با محلي كه دركه درآن سرسماري شدهاند، نشان مي دهد كه09/47 درصد از مهاجران از روستا به شهر ،41/25 درصد از شهر به شهر ،9310 درصد از روستا به روستا و42/12 درصد از شهر به روستا در طي 10 سال قبل از سرشماري آبان 1375 مهاجرت كردهاند.
در تركيب اجتماعي استان كُردستان جامعه عشايري جايگاه ويژهاي دارد. عشاير اين استان از طوايف قديمي كُرد ايران هستند كه با زبان كُردي سخن ميگويند و اكثريت آنان اسكان يافتهاند وعمدتاً به دامپروري ميپردازند.
عشاير كُردستان بيشتر در مناطق بانه، سقز، مريوان، ديواندره، سنندج و اورامانات كه كوهستانهاي بلند و درههاي عميق دارد بسر ميبرند. كوچ اين طوايف، كوتاه و محدود است و غا لباً در كوهپايههاي محل زندگي خود رمه گرداني ميكنند.
مهمترين ايلات كُردستان عبارتند از: شيخ اسماعيلي، دراجي، سورسوري، لك، كوماسي، گلباغي، منمي و قال قالي.
استان كُردستان از لحاظ اقتصاد كشاورزي از مناطق قابل توجه و از لحاظ دامپروري يكي از قطبهاي اساسي دامداري كشور است. توليدات كشاورزي اين استان را به ترتيب اهميت: گندم، جو و حبوبات تشكيل ميدهند و با توجه به شرايط طبيعي، فعاليتهاي كشاورزي آن به شكل ديمي و آبي صورت ميپذيرد.
از ميان دامها، گوسفند و بره بيشترين اهميت را داراست. از ديگر فعاليتهايي كه در اين استان انجام ميگيرد، پرورش زنبور عسل است كه در كُرد ستان از رونق بسزايي برخوردار است.
فعاليتهاي صنعتي استان كُردستان در مقايسه با ساير استانها بسيار محدود است و از مناطق توسعه نيافته صنعتي كشور به شمار ميآيد. صنايع استان كُردستان به دو گروه ماشيني و دستي تقسيم ميشود:
صنايع ماشيني استان مشتمل بر گروههاي صنايع كاني غير فلزي، شيميايي، سلولزي، نساجي و چرم، غذايي، برق و الكترونيك ميباشد.
صنايع دستي استان بسيار متنوعاند و قدمتي ديرينه دارند؛ در حال حاضر در نقاط شهري و روستايي كُردستان عده كثيري به توليد محصولات گونهگون دستي كه هم مصرف خانگي و هم ارزش تجاري دارند مشغول هستند. اهم اين صنايع دستي عبارتند از: فرشبافي، گليم بافي، نساجي، نازك كاري چوپ، گيوه دوزي، خراطي، سوزن دوزي، قلاب دوزي، پولك دوزي، منجوق دوزي و ساخت زينت آلا ت محلي. استاد كردستان از نظر كشاورزي از مناطق مورد توجه و از لحاظ دامپروري يكي از قطبهاي اساسي دام داري كشور محسوب ميشود. توليدات
كشاورزي اين استان را به ترتيب اهميت گندم، جو و حبوبات تشكيل ميدهد. با توجه به شرايط طبيعي متنوع، فعاليتهاي كشاورزي آن به شكل ديمي و آبي انجام ميشود.
از ديگر فعاليتهاي اقتصادي استان، پرورش زنبور عسل، از رونق به سزايي برخوردار است.
فعاليتهاي صنعتي استان كردستان در مقايسه با ساير استانهاي كشور بسيار محدود است و از مناطق توسعه نيافته صنعتي كشور به شمار ميرود.
|
